Fun imbécil
ao elixir depender de TI
crendo atopar ao teu carón
a seguridade e amor que cobizaba
agora a imbécil es TI
quen vive dedicada a
gabar,
anoxar,
seducir,
premiar ou castigar
ao ser de quenda do que te fas dependente
adicta
a el como a unha droga
inxectada
coa inmerecida crueldade
que ansías.
a leira das raicesverdes Alecríns e tinta china brétemas cabaret voltaire galicia ecosocialista menos mal que nos queda portugal… o blog de antón losada o funambulista coxo o voto con botas prolingua si home si un vento ven valdeorosa 
Administrar | sitemap | _ | _ | Distribuido por WP en galego.
| 
| _ | 
| 
| 
Esta obra está baixo unha Licenza Creative Commons