por quen choran eses ollos?

“Los cautivos del miedo no saben que están presos»

Por quen choran eses ollos estrelados,

por quen eses beizos rosáceos?

celmosos, atraentes, perigosos

son abruñeira en flor.

Por quen se laia esa escarabanada voz

melosa e gozosa?

A quen percorres coas túas xélidas mans

mentres me tocas,

a quen ves na escuridade dos meus ollos

cando me ollas,

a quen me agochas nesa sombra

neste noso leito de amor?

A que xogan os medos

para que logo daquela noite,

marabillosa, inesquecible, para min,

todo mudase de súpeto.

Que foi?

Dura debe ser a resposta

que non merezo coñecela,

mais, máis dureza hai no calote silandeiro,

creme, calote que me atormenta.