Ferventía? Non… fervenciña, pois é apenas un chorriño de auga todo gume, que arruallo escorrega do pilón rebuldado ao abrebadeiro traseiro, esvarando, confundíndose entre minúsculas unidades de vida, herdeiras lexítimas das ancestrais cianobacterias que converteron o planeta este, que chamamos terra, en habitable terronciño. Arrombando liques e musgos discorre domeada polo cano artificial [...]
Ollo unha foto túa regalada aos perniciosos ollos do adúltero desexo na noite de aniversario, xaneiro 2010, dun teu querido ser. A traizón? Non! Gozas co deleite de ser ollada polas destras mans de quen manexa unha nikon D60 en baixo contraste captura 24 bits de profundidade allea moral, sen flash. Unha luz velaiña alumea [...]
Lois Pereiro (poesía última de amor e enfermidade 1992 – 1995) Crer outra vez en min mesmo sería o máis doado (16) deixándome levar sen resistencia. (19) Resistencia pasiva. Resistencia frontal (20) contra o medo. (29) Noites en branco coma sabas húmidas… (39) Teño a cabeza no centro do mundo (23) e o corpo é [...]
Lois Pereiro (Poemas 1981 -1991) A luz ardente dun lúrido desleixo (87) onde arde a miña sombra pola noite (7) no desastre (15) (d)nun presente salvaxe que me instrúe (17) orfo doutro destino (73) vencido pola ofensa (74) abro un suco vermello en media lúa (27) neste día de graza na hora xusta (43) [...]
