Estos son os datos que presenta a Consellería de Cultura sobre a Feira Internacional do Libro de A Habana:
Datos FILH 2008
- 520.000 visitantes
- 1,2 millóns de libros vendidos
- 32 países participantes
- 70 expositores cubanos
- 81 expositores internacionais, entre eles stands das feiras de Frankfurt e Guadalajara.
- 60 xornalistas acreditados de 14 países, entre eles Reuters, Associated Press, CNN e BBC.
- Anteriores países convidados (desde 2000): Italia, España, Francia, Comunidade Andina de Nacións, Alemaña, Brasil, Venezuela e Arxentina
- País convidado 2009: ChileGaliza na FILH 2008
- Asistencia pavillón galego e actividades galegas: 192.000 persoas
- 200 actividades literarias e artísticas
- 11 exposicións
- 19 editoriais presentes
- Edicións ‘ex profeso’ para a FILH: antoloxías de poesía e de narrativa. Outras publicacións: folletos, ‘René no conoce Galicia’, revistas Letras de Galicia e 100.000 follas voandeiras.
- Delegación de 150 persoas (editores, escritores, programa académico, debuxantes de banda deseñada, músicos, audiovisual, actores, artes plásticas)
- Investimento total da Consellaría de Cultura e Deporte: 1,3 millóns de euros.
- Premio ao mellor stand internacional desta edición da FeiraAcordos institucionais no marco da FILH
- Acordo de colaboración co Instituto de Literatura e Lingüística para dixitalizar arquivos galegos en Cuba (en colaboración co Consello da Cultura)
- Acordo de colaboración coa Escola Internacional de Cine de Cuba
- Acordo de colaboración co Instituto Superior de Arte (ISA)
- Acordo co Museo Nacional de Belas Artes para a catalogación do fondo galegoColaboracións artísticas
- Descarga ao vivo, combo de músicos galegos e cubanos
- Ópticas cruzadas, cineastas galegos e cubanosOutras feiras
- Andalucía, cultura convidada en Guadalajara 2006: 360 participantes, 3 millóns de euros de investimento
- Cataluña, cultura convidada en Frankfurt 2007: 11,5 millóns de investimento
¿Cántos cartos recibe cada ano La Región nese concepto? Sexan moitos -que é o mais probable- ou poucos… ESES SI QUE ESTÁN BEN MAL EMPREGADOS.
Moitos aproveitaron a presenza de Galiza na Feira Internacional do Libro de A Habana para criticar o réxime cubano. Velaquí un exemplo claro de misturar churras con merinas pois xa me diredes que ten que ver unha Feira Internacional do Libro (independetemente de onde se celebre) co réxime político do lugar de celebración. A Feira Internacional do Libro de A Habana persegue o mesmo que calquer outra feira: poñer en contacto a tódolas partes intervintes nun sector concreto, neste caso editoriais, autores críticos e lectores. É por iso que o éxito desta Feira non se pode cuantificar soamente polo número de libros vendidos, senon polos contratos cerrados entre autores e editoriais para a comercialización de libros noutros países e noutras linguas.
Podería cerrarse nunha feira coma esta un contrato entre un autor galego e unha editorial china para vender alí os seus libros en chino? DENDE LOGO QUE SI! Por iso unha Feira é algo mais que un escaparate, é un mercado público –así o define o dicc. da lingua galega- e que un mercado se celebre en Cuba, que queres que vos diga, pois supón un importante avance no réxime político da illa, sobre todo si temos en conta que o réxime comunista -alí instaurado- repudia o capitalismo, á economía de mercado. Si o feito de que A Habana se converta nun mercado internacional supón de por sí un avance, polo feito de que se poidan facer negocios en Cuba, ainda é máis relevante que eses negocios teñan que ver coa cultura, con libros, por canto hai de ideoloxía, de filosofía política, detrás de cada novela, de cada poesía ou de cada obra de teatro, ensaio… Pode decirse que Cuba amosóuse aberta e receptiva a entrada de novas ideas, ainda que sean contrarias ao seu réxime. Alomenos nese eido as autoridades cubanas foron moito mais tolerantes que os fascistas daquí de toda a vida, aqueles que non soportan a quen pensa distinto e que si puidesen, abofé que nos calarían.
Actualización do 28 de febreiro de 2008 :
Como puidestes ver no debate de onte na TVG o BNG non se esquece da movilización cidadá e cívica de NUNCA MAIS. Anxo Quintana achacou o cambio da política do Estado en relación con Galiza e as infraestructuras do noso país a aquel alzamento popular, a presenza de milleiros de galegos invadindo as rúas de Madrid. ¿Hai motivos agora mesmo para repetirse un suación así? Persoalmente penso que non, existen casos aillados que danan a nosa paisaxe como os proxectos de construcción de macropiscifactorías na costa -creo que so un, pois o de Pescanova xa foi rexeitado-, canteiras ilegais, invasión de aeroxeradores nos nosos montes -antes eran as centrais e minicentrais, as que afortunadamente se lles puxo freo- a construcción de vivendas na costa -todo elo protexido recentemene pola Lei do litoral e a Lei da Biodiversidade-, etc., etc. Situacións todas elas denunciables e, por suposto, perseguibles no ámbito da xustiza, como así o fixemos en Xunqueira de Ambía coas canteiras do Monte da Farria, facendo o mínimo de ruído posible, e actuando con todos os instrumentos existentes nun Estado de Dereito.
Quen leu “Os Pilares da Terra” a bo seguro que non se quedou -ou quedará- sen ler “Un Mundo sin Fin”. A trama desta segunda parte empeza 200 anos despois de rematar a da primeira e os seus protagonistas son os descendentes daqueles e transcorre na mesma localidade, Kingsbridge, que agora e toda unha cidade de 7.000 habitantes.
Na primeira parte Ken Follet pérdese en grandes descripcións das artes e oficios da época e, sobre todo, en trazar coa palabra as diferentes formas arquitectonicas do século XII. Desta vez as descripcións son mais breves e, polo tanto, menos precisas. Hai mais novela e menos ‘arte’ ou, dito doutra maneira, menos traballo de investigación. Pode que o autor tan so búscase, ó rebufo de ‘Os pilares da Terra’ facer unha novela moi comercial que tivese un gran éxito de ventas. Si era eso o que quería dende logo que o conseguiu. O que si non puido lograr foi igualar, nin tan siquera acercarse, ó nivel literarario da primeira parte. E mais, a trama é tan semellante a de ‘Os pilares da terra’ que ‘Un mundo sin fin’ semella un plaxio daquela. A diferencia aquí está en que a gran obra que se realiza é unha reparación da primeira, e dicer, da Catedral de Kingsbridge, en concreto da torre -por certo, inspirada na construcción da torre de Santa Maria de Gasteiz. Outra variante está na eterna loita polo poder, que na primeira parte se daba entre clero e nobreza, e agora aparece unha terceira forza, o capital, encarnado polos mercaderes, que é o que move a uns e outros, nunha ou outra dicrección, en función do diñeiro que estén dispostos a aportar. E por último, diferenciase esta segunda parte da primeira en que aparece, xunto coa fame derivada das épocas con malas colleitas, a peste, o cal é causa grandes estragos na trama da novela e, polo tanto, resulta impactante no lector.
Leis sustantivas:
Son aquelas que conceden ou impón unha obriga, permiten ou prohiben certos actos ou regulan as institucións xurídicas
Leis adxectivas:
En contraposición coas anteriores, estas fixan os medios necesarios para facer efectivas e garantir as relacións e normas establecidas en virtude das leis sustantivas
Durante este mes, septiembre, una pobre vieja loca ignorante se ha pasado mañanas, tardes y noches haciendo clic´s en mis blogs, esa misma pobre vieja loca ignorante que me señala como a un psicópata desconociendo, por supuesto, el verdadero significado del concepto utilizado -algo habitual en su modo de expresarse-. Veamos la definición de psicópata: 1. com. Med. Persona que padece psicopatía, especialmente anomalía psíquica.
Cada vez que temos eleccións en Galiza atopámonos co mesmo problema: o codiciado voto emigrante. Para conseguilo partidos coma PP e PSOE están dispostos a todo. Son de sobra coñecidos os famosos cheques asistenciais que os nosos políticos van a repartir en persoa por toda latinoamérica. O último exemplo desta denigrante conducta foi o cheque entregado polo lider (seica se lle chama así) da oposición , o SR. Feijoo, en nome da deputación de Pontevedra. Dicen dende o PP que llelo entregaron para que non se perdera. Moi ben… pois agora que non se esquezan de devolvelo. Non é menos patético ter que escoitar que dende o PSOE se pida a dimisión do Sr. Feijoo por este feito. O mais coherente sería que tódolos responsables do PSOE na Galiza exterior dimitisen e logo lle pedisen os do PP que fiseran o mesmo. O que hai que ver…
Foi un pracer coñecerte, compañeiro, lerte e máis escoitarte. As tuas conviccións, os teus principios, a tua personalidade, seriedade e meticulosidade embuída na análise do cotián, a tua clarividencia permanente, o teu compromiso cos máis febles perdurarán para sempre no noso recordo.- Cartas boca arriba 03/08/2008
- Mortal aniceto 21/07/2008
- Justicia y principios éticos 17/07/2008
- Loado sea el fútbol 14/07/2008
- Camelos históricos 03/07/2008
- La consulta vasca 29/06/2008
- El precio de los dioses 23/06/2008
- El márketing del miedo 21/06/2008
- La siembra de zizaña 05/06/2008
- Biocombustibles contra la humanidad 19/05/2008
- Salud Pública 14/05/2008
- Silencio Doloso 09/05/2008
- Obispo de los pobre y presidente 26/04/2008
- Perversamente desigual 31/03/2008
- Bipolaridad cultural 19/03/2008
- Chorizos a la gabardina 19/03/2008
- Contra todos 08/03/2008
- Aforo completo 02/03/2008
- AGAI: perverso cinismo 27/02/2008
- Albricias 23/02/200/
- Oteando el futuro 13/02/2008
- Inopes 03/02/2008
- Fumata blanca, papa negro 30/01/2008
- La negada esclavitud 22/01/2008
- Notorio ejemplo 14/01/2008
- El lado oscuro de la Navidad 31/12/2007
- Defensa contra cibercacos 27/12/2007
- Cordura frete a sentimiento 15/12/2007
- Somos nuestros esclavos 10/12/2007
- Sistema educativo erróneo y errático 08/12/2007
- Cadena de dislates 03/12/2007
- Preguntas en el aire 25/11/2007
- Nuestros irracionales cocineros 23/11/2007























fai clic para agrandar


derradeiros comentarios