legalidade:
cualidade que ten as proposicións, normas ou ordes dadas por un poder cando están impregnadas pola certificación (xeralmente en forma de lei ou relacionadas con esta) do estado.
Día: 15 Xaneiro, 2009
Debate a dous… de momento.
Esta semana abrín unha conta en Facebook. Coñecía esta rede social pero nunca lle fixera moito caso -un xa vai farto de darse de alta nun cento de sitios e ter que memorizar outro cento de contraseñas- ata que o outro día lin un titular na prensa que me impactou, era Nuñez Feijoo, que decía ‘la mia es más larga’. O primeiro que pens… bueno iso non o vou contar. Falaba da lista de amigos en Facebook, evidentemente. Segundo a análise de importantes politólogos, internet foi un factor determinante na victoria de Barack Obama en EEUU, segundo outro estudo internet supera a televisión como medio de comunicación máis consumido en España, pero isto é un dato sen importancia, o relevante é o que pasa ó outro lado do charco -no norte, claro-. Ata tal punto que nalgúns partidos apuróuse ata o último intre para ver si atopaban un candidato de cor, non houbo sorte,… pero arrasaba seguro. Touriño, que tamén caira nisto, adiantou as eleccións a marzo pra evitar que algún aparecese bronceado.
O caso é que me dei de alta nesta rede social e pedín ós tres candidatos, que xa tiñan o seu sitio na rede, que se fixeran amigos meus. Fixéronse Alberto Núñez Feijoo e Anxo Quintana, (en realidade chámase Anxo Manuel Quintana González que algúns xa pensaban que só tiña un apelido, non é certo) que tamén teñen blogs e por iso volos enlazo, Emilio Pérez Touriño non me quere… de momento. Por certo, agora que lla vin a Feijoo -e como sei que tendes curiosidade- tampouco é certo que a teña máis larga, a máis larga é a de Quintana (espero que non se enfaden comigo por revelar este segredo).
Como xa teño demostrado que son unha persoa imparcial -reparto paus pra todos lados por igual- ofrecinme a ‘moderar’ un debate virtual entre estes ‘amiguetes’ e hoxe presenteille a primeira pregunta, ainda sen resposta, pero maña haberá máis preguntas,… a ver si con algúnha se animan. A primeira foi ‘Sobre o concurso eólico’:
Falóuse moito sobre éste tema últimamente, sobre os beneficios que xerará para Galiza -ou non, segundo quen fale- pero moi pouco sobre a repercusión dos muiños na nosa paisaxe, á que afecta, ata tal punto, que pronto non se poderá pintar un monte sen muiños -que si sen pinos ou carballos-. A min gostaríame saber cales son as súas posicións respecto ós argumentos dos grupos ecoloxistas -e non me falen de beneficios, de postos de traballo ou de enerxía limpa-.
Se hai resposta engadiréina aquí…
O MpB acusa o BNG de ‘entrega ao capital’
O grupo que busca unha escisión dentro do Bloque presentará listas alternativas na CIG. Ademais, arremete contra o BNG pola suposta tentativa de control do Sindicato Labrego Galego.
O sector do Movemento pola Base (MpB) que aposta por unha escisión do Bloque ataca agora o suposto control por parte do BNG da CIG e do Sindicato Labrego Galego. Detrás agóchase a liorta interna no MpB, entre o sector que publica o comunicado –que é o mesmo que deu unha rolda de prensa na que participaron Fermín Paz, Miguel Anxo Abraira, Zélia Garcia e Roi Ribeira– e o sector que aposta por permanecer no Bloque, ao que pertencen dirixentes da CIG e doutros colectivos como, entre outros, Manuel Mera, Uxío-Breogán Diéguez, Xosé Emilio Vicente, Breixo Lousada, Noa Presas, Francisco Pichel e Fidel Diéguez.
Así, este sector do MpB denuncia “contradicións na CIG entre quen a percibe coma unha ferramenta máis ao servizo do BNG, ao servizo da chegada ao ‘poder institucional’, e os que cremos que debe ser a Central Sindical un proxecto de transformación Social e Nacional con voz propia e estratexias propias”. Por iso aposta por un cambio de rumbo no sindicato baseado, entre outros puntos, na independencia sindical, un sindicalismo combativo e descentralizado.
máis en A Nosa Terra
A civilización perdida
En galiza_subversiva atopeime con este vídeo, prestádelle moita atención.
É estremecedor escoitar a unha nena chamando a guerra, dende un colexio -digo, por que me parece un colexio-, ó seu pobo, cando debería estar desexando paz e liberdade. Iso é o mais razoable que un pobo agredido e oprimido pode desexar.
Eu quero invitarvos a facer unha reflexión da verdadeira orixe do problema e pensedes si de verdade vos parece normal que unha nena diga esas palabras. Si unha e outra parte no conflicto educan ós seus fillos no odio, como poderán os seus descendentes, as xeracións vindeiras, vivir en paz? O caso desta nena, trataríase dun traballo que os seus docentes lle mandaron para a casa?
É normal sentir odio por quen te está bombardeando cada día e matando veciños, amigos, familiares,… ó teu pobo, pero é normal que ese odio se ensine nos colexios?
Eu, tras ver estas imaxes, quedei abraiado, abraiado e sen esperanza de que algún día xudéos e palestinos poidan convivir en paz.